226...

وقتی بین یه دنیا حرف اینور و اونور پرت میشی وقتی یه دنیا حرف داری که فقط و فقط خودت ازش خبر داری و جرات به زبون اوردنش رونداری وقتی هنوز برای کاری که نکردی و تصمیمی که نگرفتی محکوم میشی به بی محبتی و خودخواهی وقتی نمیدونی بین خودت وبقیه باید کدومو انتخاب کنی وقتی فک میکردی یکی هست که همیشه بهترین تصمیمات با مشورت اونه ولی الان وایستاده نقطه ی مقابلت وقتی هیچ کس حتی یه نفر نمیتونه بفهمه تو چطه وقتی حتی یکی نمیتونه درکت کنه وقتی چپ میری راست میری مثال برات میزنن که فلانی اینطور فلانی اونطور وقتی میخوای حرف بزنی بهت میگن تو نمیفهمی چی میگیم و بد شدی و این حرفا وقتی احساس میکنی تنهای تنهایی وقتی حس میکنی یکی این دستتو گرفته و یکی اون دستتو هر دو طرف دارن میکشنت یه وری وقتی حس میکنی از درون داری فریاد میزنی ولی صورتت میخنده وقتی همیشگیا هیچکی میشن وقتی رفیقا نارفیق میشن وقتی سطح توقعا زیاد میشه وقتی مسئولیتت هر روز در قبالشون بیشتر میشه وقتی نمیخوان که بفهمن تو چی داری میگی وقتی که هنوز حرف نزدی قضاوتت میکنن وقتی داری میشکنی ولی باید نشکستن بقیه رو به دوش بکشی وقتی هرکی بهت میرسه جای اینکه بهت بگه چطوری میگه من فلان مشکلو دارم وبارتو بیشتر میکنه وقتی هیچ دست کمکی به سمتت دراز نمیشه وقتی باید تمام ارزوهاتو نابود کنی که بد نباشی وقتی مجبوری تن به چیزی بدی که اصلا دوسش نداری وقتی حتی یه نشونه هم نمیبینی وقتی اونقدر پری که جایی و کسی رو پیدا نمیکنی که خالی شی وقتی نمیخوای دل هیچکسو بشکنی و خودت مجبوری بشکنی تو همه ی این لحظه ها
دلت میخواد خدا هواتو داشته باشه ...
دلت میخواد خدا نگاهت کنه...
دلت میخواد روشو برنگردونه ...
دلت میخواد ته دلتو قرص کنه ....

کاش خدا هوامو داشته باشه ....:(

اصلا نمیدونم چیکار باید کرد...